Ben mükemmelliğe ulaştım... bununla gurur falan duymuyorum.
Ama utanmıyorum da. Ben sevgiyi tanıdım.
Reddedilmeyi tanıdım.
Hislerimi anlatmaktan korkmuyorum.
Mesela güveni düşünün, yada arkadaşlığı. Bunlar hayattaki önemli olgulardır.
Önemli olan bunlardır ve hayatta size yardımcı olan şeylerdir.
Eğer arkadaşlarınıza da güvenemezseniz, başka neye güvenebilirsiniz ki?
Bu her şehirde olabilir.
Hep aynıdır.
Merhaba. Oda için gelmiştim.
- Peki ismi nedir? - Bilmiyorum. Campbell yada benzer birşey.
- Cameron. - Cameron ha? Gerçekten mi?
Bu doğru.
Ne?
- Rahat mısınız? - Evet, sağolun.
- Daireyi gördünüz mü? - Evet.
- Hoşunuza gitti mi? - Evet, harika.
Hepimiz onu severiz. Oda da güzel, değil mi?
Ferah, güneş görüyor, eksiksiz, şamatalı.
Bu doğru.
Peki söyler misiniz, bu gezegende bu daireyi...
neden sizinle paylaşmak isteyelim?
İlk izlenimim şu ki bir ev arkadaşında aradığımız özelliklerin hiçbiri sizde yok.
Özsaygı, karizma, stil ve çekicilik gibi şeylerden bahsediyorum.
Çok şey istediğimizi de düşünmüyorum, yada mantıksız olduğumuzu.
Buradaki David'e bir bakın. Bir muhasebeci olabilir ama en yükseğe ulaşmak için çabalıyor.
Sorun sizin çabalamamanız.
Hey, Cameron, bu kadardı. Bol şans.
- Bir kaç soru. - Hobileriniz neler?
- Neden burada bir oda istiyorsunuz? - Sigara içer misiniz?
Ne zamanlar bir keçiyi kurban eder ve kalbini çıkarırsınız, ateş yakıp etrafında döner misiniz?
Oldukça dobra bir soru. Daha önce boşanıp boşanmama durumunuz.
- Sadece pizza mı sipariş verirsiniz? - Az kokain mi alırsınız, olabilir mi?
Siyahın hangi tonunu giymekten hoşlanırsınız?
Pekala, size bu kaseti bir kaç saniye dinleteceğim.
Şarkı adı, şarkıcısı,...
..ve en meşhur üç parçası tabi farklı albümlerden olacak.
Bunu biraz açalım. Bu gizlilik,...
..bir erkeğinin olmadığı mı yoksa bir kadının mı?
Kısaca söylersek finansman işbirliği için...
Hayır, bu önemli. Riskli yatırımlar: iyi birşey mi yoksa kötü mü?
En son ne zaman biri sana şu sözleri söyledi?
"Sen hayatımın parlayan güneşisin"
Peki sana tanrı karşıtı olduğumu söylesem, buna nasıl tepki verirdin?
Resmimi beğendin mi?
Mağlubiyet. Mağlubiyet. Mağlubiyet.
Sportif, kişisel, finansal, profesyonel, cinsel ve herşey.
Sıradaki.
- Biliyor muydun...? - Alex. Sadece servisini kullan.
Herneyse, kazanmak için çabalamıyordum. Senin zaferine gölge düşürmeye çalışmıyorum, Juliet.
- Kazanmak için çabalamıyordum. - Zafer mağlubiyet demektir.
Çünkü sonunu hazırlayan arzuları uyandırır.
Bunu psikoterapi grubunda mı öğrendin?
- Tartışma grubunda. - Oraya gitmeyi bıraktığını sanıyordum.
Onun bu tür arzuları oldukça fazlaydı. Bütün insanlar bunu bilir.
Tanrım, ikiniz çok hassassınız.
Yaptığım şey sadece iğrenç ve ahlaksız cinsel ilişkileri vurgulamak.
- Bundan gurur duyardım. - Sanırım gitmelisin.
- Muhteşem biriyle buluşacaksın. - Hayatım için mi?
- Bir tartışma grubu mu? Sanmıyorum. - Daire için.
Hayır, bu da onun gibi biridir, ve bir kişi yeterli, çok teşekkürler.
O kızdan ne haber? Şu arkadaşlarından biri olan, buraya da gelmişti. Onu sevmiştim.
Birşey yaptık. Taşınmış olabilir. Kimya çalışmıştık.
- Senden nefret etmişti... - Sorunları vardı.
..hem de hayatında tanıştığı herkesten çok.
Mesela söylerlerdi, bilirsin, değişmesi gerekiyordu, öyle değil mi?
- Sen Hugo olmalısın. - Sen de Juliet olmalısın.
- İçeri gelmez miydin? - Memnun olurum.
- Ne iş yaparsın? - Uzun süredir dışarıdaydım.
Seyahat ettim. Şimdi de bir roman yazıyorum.
Oh.
- Konusu nedir? - Ölen bir rahip hakkında.
Anlıyorum.
Anlıyorum. Belki de konusunu değiştirmem gerekiyor. Bu doğru.
Yani, ölü bir rahip hakkındaki başka bir romanı kim okur ki?
Aslında, bu adam başka biri olmalı, rahip olmamalı, ve yaşamalı.
Ölmemeli. Anlaşıldı mı? Bu çok daha iyi olurdu.
- Yazarlık kolay görünüyor. - Esinti gibidir. Sorunsuzdur.
Şuna bakmanın bir sakıncası var mı?
- Neye, telefona mı? - Fakat... ya beni arıyorlarsa, ben evde yokum.
Doğru. Sen burada yoksun.
Tamam.
Alo?
Evet, burası, evet. Kim arıyordu acaba?
Şey, üzgünüm, ama şu anda... o şu anda yok.
Hayır, tam olarak bir fikrim yok.
Bir mesaj bırakmak ister misiniz?
Tamam. Hoşçakalın.
Şeydi, şey... Brian adında bir adam.
- Sesi üzgün geliyor muydu? - Biraz, öyleydi.
- Bu iyi mi yoksa kötü mü? - Bu bir ilerleme.
- Bakayım mı?
Bırak çalsın. Evde olduğumu muhtemelen biliyor. Bu hafta gece mesaisi yapıyorum.
- Sen geceleri de mi çalışıyorsun? - Ben bir doktorum.
Ah.
- O da bir hasta ha? - Hayır, ama yine de tedaviye ihtiyacı var.
- Ne için? - Bazı zayıf yönleri var.
- İnsan yapısı bu. - Oh. Bundan anlıyorsun.
- Hayır, ben roman yazarım. - İkisi de aynı şey değil mi?
Hayır. Ben de bütün romancılar gibiyim Kendinin içinde bir arayış.
Buzdolabının altına bakmaya çalıştı mı?
İyi birine benziyordu, Alex.
İyi birine benzemediğini söylemiyorum.
Sadece biraz tuhaftı diyorum, kendi içinde bir arayış mı neyse işte.
Tuhaf birine benzemiyordu, Alex.
Aslında...
- ..ilginç biriydi. - İlginç mi?
- İlginç.
Alo? Hayır, o burada değil.
Bilmiyorum. Bir fikrim yok.
- Kimdi? - Bilmiyorum. Sesi bir İsveçliye benziyordu.
- Hiç İsveçli birini tanıyor musun? - Hayır.
Belki de bana öyle geldi.
- Ne düşünüyorsun? - Ne hakkında?
- Şu Hugo hakkında. - Buna vaktim yok.
- Sadece ne düşündüşünü soruyorum. - İlgilenmiyorum, sapkın biri olmadıkça sorun yok.
David. Bu annenin el yazısı. Açmadım.
Babanın spazm sorunlarını okumak hoşuma gitmiyor.
- Benimkini bir ara okuyayım, tamam mı? - Ne?
Tabi, tabi, neyse. Sana hep söylerim, bu adamın sana yazdığı mektuplar hep aynıdır.
Hepsi sanki aşk mısralarıyla başlıyor, ama pornografi ile son buluyor.
"Hep hayal ederim, beyaz teninin beni aşka sürüklemesini,...
..ben dorukta ve sönmüşken..." Dorukta ve sönmüş mü?
Bir de altına kendi imzasını atıyor.
Ben olsam başka birinin imzasını atardım. Onun imzasını atardım, yani, öyle bir mektup yazmazdım.
İlginç. Söylediği şey buydu.
İlginç. Anlıyor musun, işte burada olma sebebin.
Eğer birini tanımıyorsam, onunla görüşmem.
- Anlıyorum. - İnsanlar çok acımasız olabilir.
Öyleyse, şey...
..tamam, bizce sorun yok.
Ah. Öyleyse, odayı kiralayabilir miyim?
- Evet, odayı kiralayabilirsin. - Genelde sarhoş olmam.
- Genelde bu şekilde değildir. - Sadece harcama yaptığım zamanlarda.
Sana kendinin başka birisi olması gerektiğini anlatacak.
Kim olduğunun yerine, ki bu bildiğimiz adam tipi ve aşktır.
..yoruldu, boş kabuğundan sıyrılarak... aşkı mı tanıdı?
- Bence yalan söylüyorsun. - Haklısın.
- Gördün mü? Beni tam olarak tanımıyor bunlar. - Hayır, Alex. Seni tam olarak sevmiyoruz.
Paran buraya yeter mi?
Oh, evet.
- Birşey sorabilir miyim? - Elbette.
Hiç birini öldürdün mü?
Hayır.
Öyleyse bu yeterince makul.
Evet, tamamen gerçek kokuyor.
Ranger'lar bu sezona dramatik bir giriş yaptı.
Ama gereçkten ellerindeki kadroya güvenmekten başka şansları yok.
- Hugo'yu gördün mü? - Hayır.
Hangi kanalda oynuyor?
..Edinburgh'daki yüksek mahkeme.
Oh, lanet olsun.
Hayır, burada değil.
- Hugo'yu gördün mü? - Buna vaktim yok.
- Evet mi hayır mı, David, evet mi...? - Hayır!
- David de görmemiş. - Bu yüzden burdayım.
- Belki de bizi sevmedi. - David mi?
- Hayır, Hugo. - Arabası hala orada duruyor.
- Arabası da mı var? - Evet. Bunun nesi kötü?
- Markası ne? - Bilmiyorum, Alex. Ben bir kızım.
Bir daha soracağım. Markası ne?
Mavi olan, tamam mı? Hala orada duruyor.
Hugo, rahatsız ettiğim için üzgünüm ama lütfen kapıyı açar mısın?
Gelenler senin daire arkadaşların, yoldaşların yani yeni arkadaşların.
- İçeride değil. Onu göremiyorum. - Belki gardroba saklanmıştır.
Elbette o kırmızı gardrobun içinde de değil.
- Şaka yaptım, Alex. - Muhtemelen gitmiştir.
- Sanırım onu bir daha hiç görmeyeceğiz. - Alex, anahtar arkada takılı.
- Yani? - Aç bunu.
Yani tekmeleyip içeri mi gireyim? Şimdi mi?
- Evet. - Tamam, sorun değil.
Sen de denemek ister misin?
Tamam, siz de takviye edin.
- Demek hep böyle görünürlermiş ha? - Evet.
- Nasıl yaptığını merek ediyor musunuz. - Neyi?
Nasıl intihar ettiğini. Bence o şekilde olmuştur.
Sen ne düşünüyorsun?
- Alex! - Ne? Sorun ne?
- Sen ne yapıyorsun? - Bakıyorum.
- Yapma. - Yani bakmayayım mı?
- Hayır. - Neden?
Sorun ne? Niçin öldüğünü merak etmiyor musun?
Hayır. Adam ölü işte. Daha ne olsun ki?
Kendi dairemde bir öykü bulmam çok ender rastlanan birşey.
Bu bir öykü değil, Alex, bu bir ceset.
Daha önce hiç ceset görmemiştim.
Büyükannemi görmüştüm tabi, o fazla birşey değildi.
O zamanlar yaşıyordu.
Birşey gösterebilir miyim?
Burası acil servis, hangi bölüme bağlanmak istiyorsunuz?
Acil servis. Hangi... ?
- Hayır. - Bunu bir düşünün.
- Hayır. - Yapma, David.
- Hayır. - Juliet ya sen?
- Hayır, Alex. Bu... - Bu ne?
- Böyle birşey yapılamaz. - Hepsi bu mu?
- Ahlak dışı olması. - Neyi kastettiğimi biliyorum.
- Sizden sadece bunu düşünmenizi istiyorum. - Bu sapıkça bir fikir, Alex. Bu sapıklık.
Bana etkilenmediğinizi söylemeyin. Bana ilgilenmediğinizi söylemeyin.
- Sizi yeteri kadar tanıyorum. - Öyle mi?
Öyleyse tamam. Gidip telefon edin.
Polisi arayın.
Yapın hadi. Kimse size engel olmayacak.
Telefon edin. Anlatın.
Burada bir valiz dolusu para olduğunu ve bunu istemediğinizi söyleyin.
# Benim sevgilim şov yapmaz
# Benim sevgilim görünüşe bakmaz
# Beni ben olduğum için sever
# Benim sevgilim,
# Araba ve yarışlarla ilgilenmez
# Benim sevgilim,
# Sosyetik yerleri sevmez
# Liz Taylor'ı beğenmez
Evde bir hayvan var mıydı? Bir hayvan.
Bilirsiniz, köpek, muhabbet kuşu, fare yada benzer birşey?
Burada ihtiyacım olan şey bir"PC Hızlı yürüyen Harry Korku evindeki hemstır".
Pekala. Bu çok yazık. Görüyor musunuz, hayvan yok demek insanlık yok demektir.
# Sevgilim sadece beni sever
- Alo. O adama ne oldu? - Hangi adama?
O adama. Şu ölene.
- Ölene mi? - Geçen haftaki.
- Burada mı öldü? - Evet, burada. Başka nerede olabilir?
Ha, o. Ölmüştü değil mi.
Bunu düşünmüştüm.
Alo? Gece kalan biri için odanız var mı?
# Benim sevgilim,
# Araba ve yarışlarla ilgilenmez
# Benim sevgilim,
# Sosyetik yerleri sevmez
# Liz Taylor'ı da beğenmez
- O hala burada mı? - Evet, daha arabasını çalıştıramadı.
Polise ne zaman bildireceksin?
İstiyorsan telefon açıp söyle, David.
- Ya sen? - Onu burada görmeye alıştım zaten.
# Sevgilim,
# Sevgilim sadece,
# Beni sever #
Biz burada ne yapıyoruz, David?
- Pardon? - Burada.
- Bu yerde mi? - Bu şirkette.
- Pekala, yaptığımız büyük çaplı bir... - Muhasebecilik, David.
Özel muhasebecilik hep aşağılanan bir meslektir. Bundan haberin var değil mi?
- Direkt olarak aşağılanmaz, reddedilerek olabilir tabi. - Dışarıda büyük bir dünya var,...
..ve mutlaka hesaplanacak şeyleri vardır, yok mu yoksa?
- Sanırım, şey... - Aşağılıyorlar, değil mi?
- Bundan emin değilim. - Bunun sözün modası geçti.
Ama 'Evet'in geçmedi, metod olarak evet, itina ile evet, ciddi olarak evet.
Bunun neresi kötü? Neden bu sözü çatılardan avlamayalım?
Belki bazen biraz sıkıcı olabiliriz, ama, tanrının yardımıyla işi bitiririz.
- Evet, efendim. - Seni buraya yerleştirme sebebim bu.
- Sıkıcı olduğum mu? - Hayır, işi bitirebilmen.
- Anladım. Sanmıştım ki... - Bu müşteri konusunda sana güveniyorum.
Günaydın. Yardımcı olabilir miyim?
Tabi, sizin için kontrol edeceğim.
Halledelim şunu.
Atık işinden bahsedelim. Cesedi tanınmaz hale getirmek zorundayız.
Yakmak, denize atmak ve gömmek, hepsi artık yakalanıyor...
..ya parmakların izinden yada daha yaygın kullanılan diş kayıt örneklerinden, bildiğim kadarıyla tabi.
Bana kalırsa onu ormanın dışında bir yere gömelim.
Tabi önce ellerini keselim ve ayaklarını, bunları ayrıca yakacağız.
Ve dişlerini, onları da bildiğimiz basit yöntemle sökeceğiz.
David.
Hep bunların ne işe yaradığını merak etmiştim. Şimdi ise...
Oh.
Bu ihtiyacımız olan şey.
Ve, şey...
..bu.
- Başka ne kaldı? - Bilmiyorum.
Bir kürek. Uygun bir kürek lazım.
Keşke konsantre olsaydın. Bir çukur kazmak için küreğe ihtiyacımız var.
- Bunu kim yapacak? - Çukur kazmayı mı?
- O değil. - Neyi kim yapacak?
- Neden bahsettiğimi biliyorsun. - Biliyor muyum? Neden bahsediyorsun?
- Biliyorsun işte. Bunu kim yapacak? - Hepimiz, David.
Bunu hepimiz yapacağız. Sen, ben ve Juliet cesedi hepimiz parçalayacağız. Yeterince adil değil mi?
- Bunu yapamam. - Böyle birşey duymak istemiyorum.
- Ben bunu yapamayacağım. - Bu işte yok musun?
Parayı istemiyor musun? Hugo çürüyor! Kokuyor!
- Daire kokuyor! Artık bekleyemeyiz! - Ben onu kesemeyeceğim.
- Kim yapacak? - Ben hepimiz sanıyordum.
- Ben yapabileceğimi sanmıyorum. - Ama Juliet, sen doktorsun.
- İnsanlar her gün ellerinde ölüyor. - O farklı. Ben hala yapmak istemiyorum.
Şimdi bana söyle.
Birşey sormak istiyorum.
Bilmiyorum! Yemin ederim, bilmiyorum!
Ailesi mi sorun? Arkadaşları mı?
Bunları düşünme. Elini kolunu sallayarak gezen, gözü dönmüş sapıkların ailesi olmaz.
- Sadece üzerinde biraz tartışmamız gerektiğini düşünüyorum. - Bacaklara geç.
Hugo nerede?
- Kaldırın onu. - Sessiz olun.
- Kaldırın. - Sessiz olun.
Tanrıya yemin ederim, bilmiyorum! Bilmiyorum!
Lanet olası pislik.
Neden çubuk çekmiyoruz?
Kısa çubuğu çeken bu işi yapar, o kadar. Ya bu yoldan halledelim ya da hiç yapmayalım.
- Tamam, bana uyar. - Ya sana David?
- Bilmiyorum. - Kısa çubuğu çekersem ben yapacağım.
Yapacağım ama sen yapmayacağın için.
Tamam öyleyse. İşte buradayız ve bu iş bu kadar.
Oynamak istiyor musun yoksa istemiyor musun?
Ben bunu yapamam.
- Bitti. - Tam değil.
- Bu yeterince derin olacak mı peki? - Merak etme.
- Buna gerek var mı? - Evet. Yapmayın ama, ya hep ya hiç.
- Sen iyi misin? - Oh, evet. İyiyim, sağol. İyiyim ben.
- Konuşmak ister misin? - Hayır.
Bu üç kişi bir milyonu kaybetmek üzere...
..şanslarını deniyor.
Evet, pekala. Herkese merhaba, hoşgeldiniz Milyoner'in Yolu yarışmamıza.
Bu tıpkı "Marie Celeste" gibidir, tabi parti havasına bulaşmadan.
Bildiğiniz üzere, amaç oyunu kazanmak değil ama...
Kaybetmek.
Doğru cevapları değil, ama...
- Yanlış cevapları vermek. - Başarmamak, ama...
Batırmak.
Ve herşeyden önemlisi tam bir meyve salatası yapmak.
Dikkatli ol.
Alex!
Onu neden alt dolaplara koymadığımızı merak ediyorum.
- Mızmızlanma, Alex. - Onu buzdolabına koymamız gerekirdi.
Bayanlar ve baylar, lütfen beni dinler misiniz?
Bu gece buraya geldiğiniz için hepinize teşekkür ediyorum,...
..hasta çocukların yardım fonunu artırmamıza yardımcı olduğunuz için
Bana bunun çocuklar için olduğunu söylememiştiniz. Çocuklardan nefret ederim ben.
Ben esas o lanet olasıların sayısını azaltmak için para verirdim. Paramı geri istiyorum!
Ama dansa başlamadan önce...
- Afedersiniz! - ..Ben bu olayın gerçekleşmesinde...
..büyük emek sarfeden herkese teşekkür etmeyi borç biliyorum.
- Bu kişileri tanıyor musunuz? - Bunlar benim dostlarım.
Oh, seninle konuşmak isterlerse, burada olmadığını söyleyelim mi?
Fakat bayanlar ve baylar, her ikisi de olanlar, o da olmayanlar...
- Onu hangi mezardan çıkarmışlar? - İşte "Strip the Willow" ezgileri.
- Dans edecek miyiz? - Pekala, bu fiziksel temas oluyor, öyle değil mi?
Tamam.
Konuş benimle.
- Tamam. - Hayır! Yapma! Lütfen yapma!
Hayır! Hayır!
Lütfen!
- Birşey hakkında konuşabilir miyiz? - Şimdi olmaz. Aklıma birşey geldi.
- Bu çok önemli. Artık karar vermemiz... - Endişelenmeyi keser misin?
Hep aşka ve mutluluğa.
Hep ve hep.
- Sorun nedir? - Şimdi konuşmak istiyorum.
Aşka ve mutluluğa iç sarhoş ol
- Şimdi. - Sonra.
David, söz veriyorum konuşacağız. Onu mutlu et.
Bu benim için değil. Bu aşk ve hep mutluluk için.
Şuraya bakın. Bu Cameron.
- Kim? - Cameron'ı hatırlamıyor musun?.
- Hayır. - O burada ne arıyor?
- Bu o değil. - Bu o. Cameron!
Cameron, buraya gel bakayım. Haydi.
Ne var?
Yok birşey. Seni başkası sandık.
Bol şans!
- Bizi her gittiğimiz yerde takip mi edecek yani - Ben de tam bunu söyleyecektim.
Aha!
- Biricik Juliet. Uzun zamandır seni görmemiştim. - Brian.
- Dans etmek ister misin? - Bekle bakalım. Sen kim olduğunu sanıyorsun?
- Ne? - Sen kim olduğunu sanıyorsun?
- Nasıl aramıza girersin. - Ben Brian McKinley. Peki sen kimsin?
Pekala, Brian McKinley, eğer sevgilimle konuşmak istiyorsan önce benimle konuşursun.
Eğer onunla dans etmek istiyorsan üç hafta önceden randevu alırsın,...
..aksi takdirde kendini kahrolası çöp bidonunun içinde bulursun!
Randevu almadın, o halde dans edemezsin.
Gelecek sefer daha sert olabilir misin acaba?
- Üzgünüm. - Hayır, hayır. Sanırım ağzının payını aldı.
Bu oldukça sıkıcıydı.
Evet öyleydi ama sen de iyiydin. O durumda zaten kendisi kahrolası bir çöp bidonu olmuştu, o söz hoşuma gitti.
Az önce maçoluğunun zirvesine ulaştın sen.
- Öyle mi düşünüyorsun? - Çevrede gerçekten iyi bir izlenim bıraktın.
İnanılmazdın.
Evet.
Kahrolası çöp bidonu.
Cameron! Bu ne sürpriz!
Alo?
- O kimdi? - Bilmiyorum.
- Bir ses gelmedi. - Bence arzuyla yanan bir sessizlikti o.
O duyguyu yaşadığım zamanlardan bilirim.
- İyi misin? - Hayır.
O halde biraz para harcayalım.
Merhaba. Bayağı zor olsa da, artık endişeli günler geride kaldı.
Tünelin sonundaki ışık altın bir güneşe dönüştü.
Ve nihayet, sonunda, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Alex Law kendi yaşamını anlatan video günlüğünden bildiriyor.
Dur söyleyeyim, o kadar mutluyum ki ölebilirim.
Arık buna son vermemiz gerekiyor, değil mi?
- Oh, sakin olur musun? - Hepimizi tedirgin ediyorsun.
- Buna ne kadar ödediniz? - Bilmiyorum.
- Hatırlayamıyorum. - Bana ne kadar ödediğinizi söyleyin.
- Hatırlayamıyorum. - Buna ne kadar ödediniz?
- Bir fikrim yok. Bilmiyorum. - Buna ne kadar ödediniz?!
- £500. - 500 sterlin mi?
Buna 500 sterlin mi ödediniz?
- Değeri o kadar. - Hayır. Sizin ödediğiniz miktar o kadar.
£500 sizin ona ne kadar ödediğiniz. Onun gerçek değerini bilmiyoruz.
İkiniz gamsızca eğleniyorsunuz. Hem de onun gerçek değerini bilmeden.
Afedersiniz. Bir şey aldılar mı?
Bu sana yeter mi?
David.
- Ne? - Bu sana yeter mi?
- Evet, iyi. - Daha var.
O kadarı iyi.
- Sorun nedir? - Yok birşey.
- Yemiyorsun. - Neyi?
- Eskisi gibi yemiyorsun. - Tabağımı verirsen yiyeceğim.
Şimdi de yut.
Para için endişelenmek yerine onu ufak ufak harcamalısın.
- Daha iyi hissedeceksin. - Bir kere harcandı mı, endişelenmene gerek kalmaz.
- Yoksa ağırlığını omuzlarında hissedersin. - Haklı olduğumuzu biliyorsun.
- Onu güvenceye almak istiyorum. - Güvenceye almak mı? Bankaya yatırmayı mı düşünüyorsun?
Onu bankaya falan yatırmayı istemiyorsun, değil mi? Onu gömmek mi istiyorsun yoksa?
- Anlayamıyorum. Bu aptallık. - Elbette aptallık. Çünkü o parayı aldık.
O iş dünyevi bir hesabın sonucuydu.
Anlamam gereken ne. Paranın yerin altındaki komik bir banka kasasında olması gerektiği mi?
Eğer ona resmiyette sahip olamıyorsan harcarsın gider - O durumdayken ne işe yarardı ki? Hiçbir işe.
Herşey bir hiç uğruna mı oldu? Ben bu işe bir hiç uğruna bulaşmadım, herşey koca bir hiçe sahip olayım diye değildi.
Onun ayaklarını kesen sen değildin.
O da işin başka yönüydü.
David, yukarıda ne yapıyorsun?
Hemen aşağı gelir misin? Orası güvenli değil.
Beni dinliyor musun?
Güvenlik başka şey delilik başka şey.
Kahretsin.
Anlamıyorum. Yetişkin biri tavan odasında yaşıyor. Orada güvende olmaz.
Eğer onu umursasaydın, cazibeni kullanarak onu aşağı indirirdin.
- Ya parayı? - Onu başka yere koyabilirdik.
Onun ulaşamayacağı bir yere mi?
Tamam, bunu sen söyledin, ben değil.
Unut gitsin. Aşağı inecektir.
Oh, Juliet, bak.
Merhaba, Bay Lumsden. Ben David Stevens.
Üzgünüm, efendim. Bugün ofise gelemeyeceğim.
Annem, efendim. O çok hasta. Sanırım bu aralar yanında olmam gerekiyor.
Bilmiyorum. Doktorlar da öyle. Her ikisi de olabilir.
Evet, efendim. Elbette temas halinde olacağım.
- İyi günler. - Ne?
- İyi günler mi? - Sen neden bahsediyorsun?
- Sadece gününün iyi geçip geçmediğini soruyorum. - Neden?
Şey, bir konuşuruz diye düşünmüştüm.
- Lütfen, konuşmasan daha iyi olur.
- Birini mi bekliyordun? - Hayır.
- Bakmayacak mısın? - Aslında, ben de birini beklemiyordum.
Tavan odasında! Tavan odasında!
19 Eylül, Londra-Heathrow'dan Rio de Janeiro'ya.
British Airways ile. £765'liğe mi bakıyorsunuz. Yani 7-6-5'lik.
- Bu iyi. - Air Portugal, bir de,...
..Lisbon üzeri olan var, aynı gün. O da £565. 5-6-5. Yemek önemli mi?
- Ne? - Air France, direk Glasgow'dan.
Öyleyse siz yanlış £912'lik sona bakıyorsunuz. Yani 9-1-2.
- İlki iyiydi. direk Heathrow'dan olan. - Seçim sizin.
Air Patagonia, bu da yeni çıktı. Şey üzeri... aslında pek çok farklı yerden geçiyor.
Yemek yok. O da £411. 4-1-1. İyidir, ama Bogota'da yakıt için iniş yapıyor...
İlki iyiydi.
Seçim sizin. 7-6-5. Ödemeyi nasıl yapmak istersiniz?
Oh, tanrım! Oh, yüce tanrım!
Oh, aman tanrım!
Tanrım!
Hayır, hayır. Yüce tanrım. Hayır! Tanrım!
Hayır o kadar. Bunu daha fazla tartışmak istemiyorum.
- Bu tek yol. - İstemiyorum.
- Korkuyorsun sen. - Korkmuyorum. Sadece endişeleniyorum.
Son iki kişiye ne oldu, görmedin mi?
Yukarıya canlı çıktılar aşağı ölü olarak döndüler.
Farkı anlayabildin mi? Yani; canlı-ölü, ölü-canlı.
Bunu farketmek çok zor değil.
Onların ikisini de öldürdü.
- Onları parçalara ayırdı. - Evet, ama merak etme iyi olacaksın.
- Peki bu nasıl olacak? - Çünkü sen ondan daha zekisin.
Evet, aslında, bu hep düşündüğüm bir şeydi.
İyi akşamlar. Ben Müfettiş Dedektif McCall. Bu da Stajyer Dedektif Mitchell.
Birkaç soru sormamız mümkün mü?
- Ne hakkında? - Hırsızlık.
- Hırsızlık mı? - Aşağıdaki olay.
- Elbette. - İçeri girebilir miyiz?
Ben sadece kadının yardım çığlıklarını duydum.
Aşağı indiğimde, orada başkaları vardı.
Ben de orada durdum, yani, insanların bir şey yapmasını bekledim.
ve meslektaşlarınız intikal ettiğinde, ben de yukarı çıktım.
Sanırım, hepsi bu. Gerçekte işinize yarayabilecek bir şey gördüğümü sanmıyorum.
Ve diğer üç kişi, onlar birşey duymuş mu?
Bu dairede benden başka sadece iki kişi yaşıyor.
- İki mi? - Peki kim burada dört kişi yaşıyor demişti?
Burada dört kişinin yaşadığı bildirildi. Sürekli değil ama şu an için dört kişi denildi.
Hayır, üç. Dört kişinin olduğunu da kim söyledi?
Ne kadar tuhaf. Bilginin saptırılması da ne kadar can sıkıcı.
Burada sadece üç kişi mi yaşıyor?
- Emin misiniz? - Evet, tamamen.
Peki dört kişi olduğunu kim bildirmiş?
Bunu not al, Mitchell. Dördün yanlış olduğunu ve üç kişinin yaşadığını yaz. Harfi harfine.
Rakam yada yazıyla belirtebilirsin. Benim seçme hakkım yok.
- Hangisini kullanıyorsun? - İkisini de, efendim.
Mükemmel.
Stajyer Dedektif Mitchell bu işte yükselen bir yıldız, Bay Stevens.
Eğitimim altında, kuşkusuz yüksek mevkilere gelecek.
- Anlıyorum. - Anladığınızı sanmıyorum.
- Holde bekler misin? - Beklerim.
Eğer öldüğümü hissedersen, polisi ara ve herşeyi anlat.
Tabi ilk kısmını değiştir. Bu fikrin ilk ondan çıktığını söyle.
Bu çok önemli. Benim de yanlış anlaşıldığım için öldürüldüğümü söyle.
- Alex. - Ne?
Zeki olabilirsin, ama biraz yardıma ihtiyacın var.
David, şimdi yapacağım şey bu kilidi açıp yukarı gelmek.
Ama herşeyden önce senin sakin olman gerekiyor. Tamam mı?
Alex?
Sorun yok. Sadece bir güvercin.
Pekala, o burada değil.
Parayı aramasını söyle.
Parayı ara.
Merak etme. Bunu şu anda yapıyorum zaten.
Para burada değil. Onu yemiş olmalı.
Beni mi arıyordun?
Evet seni arıyordum, evet.
Ne için? Neyi istiyordun? Parayı mı? Sadece o muydu?
Sadece seninle konuşmak istiyordum.
Başka kimle konuşmak isteyebilirdin ki? Belki de beni yakaladıklarını düşündün.
- Kimin? - Arkadaşlarının.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Ondan haberi yok, David.
Belki bilmiyorsun.
Ben polisten bahsediyorum.
İşe gittiğini sanmıştım.
Böyle bir yüzle mi?
Alex, editör seninle görüşmek istiyor.
- Üzgünüm. - Öyle olmalısın.
Belki hala herşeyi çözümleyememiş olabiliriz.
Ama kesinlikle deneyebiliriz.
Üç ceset. Tahrip edilmiş. Teşhis edilmez derecede bir hale getirilmiş.
- Bunun hakkında birşey bilmiyorum. - Tabi ki bilmezsin.
Eğer birşey bilseydin, araştırman için seni yollamazdım.
- Araştırmak mı? - Doğru. Bu senin işin evlat.
Araştırmak mı?
Tanrım.
Of!
Pekala. Günün açıklanabilir ve basılabilir gerçekleri aşağıdaki gibidir.
Dün geç saatlerde, orman işçileri bir insan cesedi kalıntısıyla karşılaştı...
..yakın geçmişte kazılmış bir mezarın içindeydi.
İleri kazı çalışmaları sonucunda mezarın derininde iki insan kalıntısı daha ortaya çıktı.
- Bu bir seri katil mi? - Nasıl teşhis edilemezler?
- Burada belirli bir anlam var mı? - Şunun derisinin soyulduğu doğru mu?
Tamamen değil.
Pekala, pekala. Derinin bir bölümü soyulmuş.
Bunu kendinize saklasanız iyi edersiniz. Eller yok, ayaklar yok, dişler yok.
Yüz tamamen tanınmaz durumda, evet,...
..cesetlerden birinin derisi soyulmuş.
Bunun söylememizin sebebi,...
..ölüm halini ve gömme sürecini belirleyecek olmamız,...
..kimlik saptamada olduğu gibi, ki bu senin hünerine gerek duyuyor,...
..kalan derinin hasarsız olan kısımlarını rapor ettikten sonra top sende.
- İyi misin? - Evet, tabi.
Neden iyi olmayayım?
- Bilmiyorum. Ben sadece... - İşi hallettiğimizi düşünmüştüm.
- Hepsini okusan iyi edersin. - Biz biliyoruz zaten.
Televizyona çıktı.
Elbette, ama gazete daha somut ve...
Kapa çeneni, Alex.
Yeteri kadar derin değildi yeteri kadar derin değildi, bunu söylemiştim.
Bu hiç sorun değil.
Onları teşhis edemiyorlar ve ellerinde bizle bağlantı kurabilecek hiçbir şey yok. Hiçbir şey.
Bu kadar emin olduğuna sevindim, Alex.
Bu bizi çok daha rahatlatıyor.
- Bir daha tekrarlar mısın? - Bu bizi çok daha rahatlatıyor.
Bunu onun söylediğini düşünmüştüm.
Sessiz ol. Dur.
Burada ne arıyorsun?
David ve benle ilgili.
- Mükemmel çift, bunu söylemem gerekiyor. - Bunu o kadar kötü algılamamalısın.
Endişelenme. Ben de aynı şeyi yapardım ama sadece onun tipim olmadığını düşünürdüm.
- Hiç bırakmayacaksın değil mi? - Hayır.
Vaktimiz çok, doktor.
Hayır, onların hiçbirini görmedim.
İsterseniz tekrar bakın.
Üzgünüm, Onları daha önce görmedim.
- Yüz hafızanız yeterince iyi midir? - Herkesinki kadar.
Ama çalıştığınız alan pek çok insanı kapsıyor. Yeni insanları, yeni yüzleri.
Evet.
Daha çok isimler mi, yoksa yüzleri mi tanırsınız?
Hastalıkları.
Suçluların işlediği suçlarını tanımanız gibi mi.
- Sanırım öyle. - Yani, bu da tam öyle birşey.
- Pardon? - Öyle düşündüğünüzü söylediniz.
- Tartışmak amacıyla söylemedim. - Tartışmak amacıyla söylemedi.
Suçluları işledikleri suçlardan tanımak gibi.
Hayır, Bu adamların hiçbirini daha önce görmedim.
İlk ikisine bir bakın.
Hayır, onları tanımıyorum.
Demin arabalarının aşağıda park edilmiş halde bulunduğunu söylesem, bu sizi şaşırtır mı?
Evet, sanırım.
Yani?
- Ne? - Arabaların aşağıda park edilişi.
Hayır, artık değil.
Ben sadece sizi şaşırtacak mı diye merak etmiştim.
- Bu kadar. - Bu kadar mıydı?
Evet.
- Vaktinizi aldığımız için üzgünüz. - Oh, önemli değil. Endişelenmeyin.
- Bir şey daha. - Saatiniz.
- Orjinal mi?
Oh, hayır, sahte. Tayland'dan almıştım. İkinci elleri bile bulunmuyor.
- Anlıyorum. - Pekala.
Söyleyeyim, eğer bu adamları hatırlayacak olursanız,...
..belki beni bu numaradan bir ararsınız.
Ne zaman isterseniz.
Onlara bir şey söylemedim, hiçbir şey söylemedim, tek kelime bile. Ne yapacaklarını bilmiyorlar.
Eğer görgü tanıkları ve hukuki dayanakları olsaydı, çoktan çözmüş olurlardı.
- Biliyorlar. - İstedikleri herşeyi bilir onlar.
- Biliyorlar. - Yani? Biliyorlar.
Yani ne? O vücut parçalarını bize bağlayacak hiçbir şey yok.
- Para dışında. - O haklı, Alex. Biliyorlar.
Yapmayın.
Bürom kapalı.
Yaşam bir şekilde sonuca doğru ilerliyor.
Bu arada, bir mesaj bırakmayı dileyebilirsiniz, yine de son karar sizin.
David? Beni uyandırmayı unuttun.
- Haydi gidelim. - Sen ve ben mi?
Birlikte.
Hey! Alex! Gecenin bu vaktinde kime telefon ediyorsun?
Oradan çık ve burada bizimle konuş.
Pekala? Sex hatlarıydı, değil mi?
Üçlü, gizlilikçi, interaktif fantaziler miydi? Eski alışkanlıklar zor bırakılıyor.
- Anneni arıyordum. - Seni eski şeytan.
Pekala, herneyse. Gördüğün üzere biz gidiyoruz.
- Bu yüzden geldim. - Üzgünüm, ama olması gereken bu.
- Merak etme. Mektubuna cavap yazacağım. - Hayır, buna gerek yok.
Üzgünüm. Sana kazık attığım için üzgünüm. Umarım bunu şahsına algılamazsın.
Hayır, hayır. Bunun seni endişelendirmesine müsade etme. Muhtemelen bu herşeyden daha iyi olacak.
Herşeyden daha iyi olacak. Kesinlikle. İşlerin dipte bitmesi hoşuma gitmez.
- Tamamen değil. - Yani, iniş ve çıkışlarımız oldu, bu doğru.
Güzel zamanlar, kötü zamanlar.
Tüm gece konuşabilirdik, ama gitmek zorundayız. Değil mi?
Evet.
- Seninde iyi uyuman lazım. - Evet.
Hayır, sorun olanlar dışında çoğu şeyi umursamam.
- Mektubun hakkında. - Teklif ettiğin için sağol, ama...
Nereye gidebileceğini sanıyorsun?
Nereye gideceğimizi mi demek istedin?
Nereye gideceğimizi mi?
Juliet?
- Bilmiyorum. - Bu kadar saf olma, tatlım.
Rio'ya gidiyorsun ya.
- Ne? - Bu doğru.
Rio de Janeiro'ya, tek başına.
Bilmen gerekir. Lanet bileti satın aldın!
Bunu görmüş müydün?
Bahse girerim seni yukarı göndermeden önce bunu sana hiç göstermedi. Ne demişti?
Parayı beraber bölüşürüz, sen ve ben, yarı yarıya.
Ama bahse girerim aradan kendisini de böldüğünü ona hiç söylemedin.
- O şekilde değildi. - Bana yalan söyleme. Bana bunu yapma.
Satın alan bendim.
Ne?
Biletleri ben satın aldım. Ona ve bana. Benim fikrimdi.
Senin fikrin miydi? Anlıyorum.
O halde, bu tam yerine oturur.
Yani, sen ve o beraberce oturursunuz. Onu uzun zaman önce görmem gerekirmiş.
- Alex, durdur onu! - Hayır, bırak gitsin. Bırak hepsini götürsün.
Juliet, bırak gitsin.
Ben gidiyorum.
Ona vurmakla hata yaptın! Ne yapıyorsan yapsaydın, ama ona vurmaman gerekirdi!
Bunu istiyor musun?
Aaah!
Seni aşağılık!
Doğru olanı yaptın.
Ama seni yanımda götüremem.
Merak etme iyiyim, anne.
İyi olacağım.
Merhaba, müfettiş.
# Bu aşıkların sesi
# Keşfedince duyarlar bunu
# Aşklarına hiçbir şeyin çare olmadığını
# Bu duyduğun mutlu kalbimin şarkısı
# Gürültülü ve hızlı
# Çünkü sen buradasın
# Yanımdasın, aşkım
# Mutlu kalbimi al götür
# Seni gece gündüz sevdiğimi bil
# Kollarında kalmak istiyorum
# Ah, aşkım #
Oh, evet. Arkadaşlığa inanıyorum.
Onlara ihtiyacımız vardır.
Ama birgün onlara bir daha hiç güvenemeyeceğinizi öğrenirseniz,...
..ne yapacaksınız?
Ne yapacaksınız?
# Müzik içimi dolduruyor artık # Kontrolümü kaybettim artık
# Ben artık yarım değilim, tamım
# Aşkın sayesinde
# Bu duyduğun mutlu kalbimin şarkısı
# Gürültüyle ve hızla çarpıyor
# Çünkü artık yanımdasın
# Yanımdasın, aşkım
# Mutlu kalbimi al götür
# Seni gece gündüz sevdiğimi bil
# Kollarında kalmak istiyorum
# Tüm gece boyunca#